Prentsaurrekoa. Urriaren 1ean, adinekoen eskubideen nazioarteko egunean

Prentsaurrekoa. Urriaren 1ean, adinekoen eskubideen nazioarteko egunean

Prentsaurrekoa. Urriaren 1ean, adinekoen eskubideen nazioarteko egunean.

Elkartu egin gara urriaren 6an, goizeko 11: 00etan, Gipuzkoa Plazan hasiko den manifestaziora herritarrak deitzeko.

Gipuzkoako Senideak eta Irauli Zaintza elkarteek, LAB eta ELA sindikatuek eta Duintasuna taldeak deitutako manifestazio hau bat dator Gipuzkoako hirugarren adineko egoitzen sektorean bi sindikatuek deitutako greba-egunarekin.

Manifestazio honekin gogorarazi nahi dugu duela bi urte baino gehiago sektore honetako gatazka indarrean dagoela 240 greba egun baino gehiagorekin, eta bertan lan-baldintza duinak eta sektorearentzako hitzarmen bat eskatzen ari direla langileak.

Gainera, Gipuzkoako gizarteari jakinarazi nahi diogu, pandemiaren 6 hilabete hauek oso gogorrak izan diren arren (200 hildako baino gehiago eta ehunka kutsatu), Gipuzkoako Foru Aldundiak eta enpresek ez diotela erantzun egokirik eman sektoreari.

Gaur, urriak 1, egoitzak pandemiaren aurretik baino okerrago daude. Ohiko langile falta inoiz baino nabarmenagoa da, lan-kargak areagotu egin direlako zentroak erregituratzearen ondorioz.

Horregatik, herritar guztiak animatu nahi ditugu urriaren 6an parte hartzera. Guztiok jakin behar dugu gero eta zaharragoa den gizarte batean gaudela, eta, beraz, doako gizarte-zerbitzu publiko duinak eta kalitatezkoak bermatu behar ditugula.

Horregatik ez diogu borroka egiteari utziko gure adinekoek kalitatezko zerbitzua eta langileek lanbaldintza duinak izan arte.


LANBALDINTZA ETA ZERBITZU DUIN ETA KALITATZEKO BATENGATIK BORROKAN!!!


 

“KONFINAMENDUTIK IRTETEA”

“KONFINAMENDUTIK IRTETEA”

GIPUZKOAKO SENIDEAK ELKARTEA


Bai, hori da gutariko bakoitzaren nahia gure gizarte honetan; herri, eskualde, nazio eta mundu mailan. Kalera irten ahal izatea, gure lanetara joan ahal izatea, parkeetara haurrekin, eskolara, eta nik, batez ere, ama dagoen egoitzara hurbildu eta begietara begiratu nahi dut, hitzik gabe. Hori asko eskatzea al da?

“Une honetan dudan egarria asetzea suposatzen du niretzat. Oinazeak barrutik lehortzen nau, eta malkoak irteten direnean, beldur naiz barrutik lehorrago geratuko ote naizen, dagoeneko nagoen baino gehiago “.

Horrelako zerbait sentituko du amak duela aste batzuetatik. Agian, hasieran larrialdia ez zen nabaritzen, eta gu denok bezala, bizirauten saiatzen ziren, baina orain asteak aurrera doaz eta zer?

Zer esan amari berriro berarekin egoten uzten didatenean? Zeren utziko didazue berarekin egoten, ezta? Uste dut gure amak bizirik jarraitzen duela, ez duelako joan nahi bere seme-alaben eskuek, bereak ukitu gabe. Hainbat esparrutan bizitza sortzeko bizi izan diren eskuak. Eta orain, esku horiek beren maiteak ukitzea espero dute.

Osasun alarmaren ondoren, espero dut, adinekoen egoitzetako erabiltzaileak funtsezko izakitzat hartzen diren azkenak ez izatea, eta haien senide eta lagunen maitasuna eta presentzia egoitzetan jaso ahal izatea.

Berandu baino lehen, egoitzak nola irekiko diren aztertzen hasi behar dugu, guk, senide garen aldetik, berriz ere gurasoekin, aitona-amonekin, lagunekin eta abarrekin elkar gaitezen. Pentsa dezagun denon artean!

Gizarte honetan parte hartzeko eskubidea dudan, eta pentsatzen duen pertsona gisa eskatzen dut, mahai gainean jar daitezkeen aukerak kontuan hartuak izan daitezela, kasu honetan “Gipuzkoako senideak” elkartetik.

Nork, guk izan ezik, badakigu gure erraietatik zer sentitzen eta pentsatzen ari diren Gipuzkoako egoitzetan bizi diren gure maiteak?
Ezagutu dudan denboran zehar, egoitzen dinamika eta erabiltzaileekin egin beharreko lanetan, geriatriako langileen estresa hautematea eta bizitzea egokitu zait. Askoz gehiago izan da presaka ibili behar izateko denbora, harmoniaz eta lasaitasunez bizitzekoa baino. Egoitzetan bizi diren gure maiteak, nahiz eta “bizi” hitza erabiltzea kosta egiten zaidan, egituratuta dauden bezala eta kudeatzeko modua “ospitale” baten antzekoa baita, non, gainera, gehiegitan lan-gatazkak dauden eta ondorioak egoiliarrek jasan behar izaten dituzten; hau da, gure gurasoek, aitona-amonek, amonek eta abarrek.

Jakin ezazue, gobernatzen gaituzten politikari jaun-andreok, gure maiteen ongizatea zaintzen dugula! Haien ondoan jartzen gaituzuen bakoitzean, haiek “zaintzea” erabaki genuen, haien bizitzako garai garrantzitsu honetan haientzat hain funtsezkoa den zati hori emanez. Arratsaldeak, asteburuak… eurekin pasatzen ditugunean, zaindu egiten ditugu. Ez pentsa jarduera ludiko bat egiten dugunik! Zaintza jarduera bat da, bereziki azken urte eta hilabete hauetan ikusi ditugun gabezien jakitun baikara.

Ez dezagun zailago egin gaur egun digeritzeko eta asimilatzeko zaila dena!

Izaskun Z.
Gipuzkoako Senideak

Harremanetarako: asociaciongipuzkoakosenideak@gmail.com

Europar Batasunak gerra deklaratu die migranteei.

Europar Batasunak gerra deklaratu die migranteei.

Irungo Harrera Sarea eta Iparraldeko CIMADE erakundeak deiturik elkarretaratzea egin dute Irungo San Juan plazan. Bertan salatu dute EB eta estatukideen migrazio eta muga politika  arrazista eta hiltzaileak. Baionatik hasi eta Grezia eta HUngariako mugetaraino.

Europar Batasunak gerra deklaratu die migranteei. Guk harrera eta bakearen lurraldea aldarrikatzen dugu

EBak eta hori osatzen duten estatuek azken egunotan biolentzia gogortu dutela argi dago:

– Salatzen dugu joan de hilaren 26an migrante batek bere buruaz beste egin duela Baionako presondegian. Atxilotua izan zen Hendaiako atxikitze zentrotik ihes egitea lortu ondoren. EB eta estatu kideek ez dute nahikoa milaka pertsonei laguntza eta babesa ukatzearekin. Haien
bizitzak txikitzen dituzte beren politika arrazistekin.

– Grezia eta Hungariako kanpo mugetan egoera larrian dauden migranteei gerra deklaratu zaiela salatzen dugu. Mugen kontrola eta tiro praktiken hitz eufemistikoen atzean pentsaezina zirudiena ikusten ari gara. Estatuak migranteak erasotzen ari dira, laguntza humanitarioa behar dutenak akabatu beharreko etsaia bezala tratatzen ari dira.

– Politika arrazista eta hiltzaile hauek faxistak beren zuloetatik argitara ateratzea animatzen dituzte eta estatuek egiten ez duten lana
egiten duten erakunde eta pertsonak erasotzera bultzatu. Hemendik Grezian dauden Zaporeak elkarteko kideeei gure sostengua eta
elkartasuna.

Horregatik exijitzen eta aldarrikatzen dugu:

– Begibistako eta legitimaturiko gerra honen aurrean, muga sistema hiltzaile honengatik, estatuek eurek sinaturiko legeak eta nazioarteko
hitzarmenak aplikatzeko ukoaren aurrean, inoiz baino gehiago behar dugu antirrazismo aktibo eta transnazionala.

– Exijitzen dugu guztiontzako zirkulazio eta instalazio askatasuna.

– Behar dugu jendarte aktiboa eta jabetua, zeren eskubideak guztiontzako dira edo ez dira ezer.  Izan dezagun kontuan gure botua ematerakoan ere. Bitartean, borrokatu dezagun guztion eskubideen alde.

Gau etxerik gabe

Gau etxerik gabe

Etxegabeziaren eguna

Kaleak ez luke izan behar etxe inorentzat. Berdin dio zein jatorri, arraza, erlijio edo koloretakoa den. Ezta inorentzat ere. Etxerik gabeko pertsonak ez ditugu ikusi ere egiten, hain daude hurbil. Baina ehunka dira gure kaleetan lo egiten dutenak. Asko eta asko gazteak dira, gure seme-alaba nerabeak bezala. Eta ez dute aukerarik bizitzan. Ezta batere. Ez diegu ematen. Ez guk geure aurreiritziez, ez erakundeek beren burokraziaz, ez eurek ere bere buruari, galdua baitute fedea funtzionatzen ez duen sistema honetan.

Eta ez… ez dago lekurik aterpetxeetan. Eta dagoenean, oso denboraldi mugaturako izan ohi da. Eta aterpean lo egiten badute, frontoi baten sabaipean-edo, ageriko lekuren batean lo egitea bururatzen bazaie, kalean dabilen norbaiten ikusmira itsusituko luketela-eta, bota egiten dituzte handik. Berriro diogu. Kaleak ez luke izan behar etxe inorentzat.
Eta gosea. Kalean gosea baitabil. Ez dago udal jangelarik egunero gutxieneko hori jatea bermatzen duenik. Eta hotza. Imajina al dezakegu zelako hotza egiten duen egunotan kalean? Kalean, goseak, hotzez, berotzen ahaleginduz. Lapurretan egingo ez dieten edo mantak kenduko ez dizkieten esperantzan.

Hori hemen gertatzen da, gure kaleetan.

Caritasek Euskadiko pobreziaz argitaratu berri dituen datuak, Foessa txostenekoak, izugarriak dira: 334.000 lagun gizartetik baztertuta, eta horietatik 90.000 bazterrik baztertuenean, hots, gizarte kanporatua delako horretan. Horrekin batera, Autonomia Erkidego hau Espainian desberdintasun handienak dituztenen artean dago, hau da, gizartetik baztertutako populazioa gero eta urrunduago dago beste populaziotik. Eta Euskal Herrian, gizartetik baztertutako hamar lagunetik bat baizik ez da etorkina, EBtik kanpokoa.

Instituzioak

Gure erakundeek dituzten aurrekontuekin, onar al daiteke ez aurre egitea ehunka lagun horien egoera larri-larriari, kalean bizitzeari? Eusko Jaurlaritza, 11.774 milioi; Foru Aldundia, 915 milioi; Donostiako Udala, 432 milioi. Baliabiderik ez da falta, baina lehentasunak zein dira?

Lehentasunak aldatzea eskatzen dugu, eta behar diren baliabideak erabilgarri jar daitezela. Horretarako, agerraldi batera deitzen diegu hiritarrei, abenduaren 7an, larunbata, 19:00etan, Foru Aldundiaren aurrean. Agerraldi horren ondoren, kanpaldia egingo da, eta hartara bat egingo dugu nazioarteko ekinbidearekin, ekintza horixe bultzatzen baitu mundu osoko hainbat hiritan.


ZE, NAHI IZANEZ GERO, BADAGO KONPONBIDERIK ETXEGABEZIARENTZAT


 

Antolatzaileak


 

CARITAS EUSKADIREN AGERRALDIA EUSKO LEGEBILTZARREAN

CARITAS EUSKADIREN AGERRALDIA EUSKO LEGEBILTZARREAN

Azaroaren 18an, astelehena, CARITAS EUSKADIk, Eusko Legebiltzarreko, Enplegu, Gizarte Politika eta Gazteria Batzordean parte hartu, eta bere ‘Diru-sarrerak, eta Inklusioa Bermatzeko Lege-proposamena’ aurkeztu zuen.
 

Hona CARITAS EUSKADIren ordezkaritza:

Carlos Bargos (Bilboko Elizbarrutiko Caritaseko zuzendaria).

Maite Sebal (Gasteizko Elizbarrutiko Caritaseko zuzendaria).

Jose Emilio Lafuente (Donostiako Caritaseko idazkari nagusia).

Helburu nagusiak:

Batetik, Gizarteratzeko eta Diru-sarrerak Bermatzeko Sistemak, gure lurraldean pobreziaren aurkako borrokan duen balioa aitortzea, eta bestetik, pertsona ahulenen eskubide sozialak defendatzen jarraitzea izan zen agerraldiaren helburua.

Hori dela eta, kolektibo ahulenei nabarmen okertzen dien lege-proposamen honen neurri batzuekiko CARITAS EUSKADIk duen kezka helarazi zuen:
 

  1. Bizileku batean bizi diren kide guztiei bizikidetza-unitatea izatea, bizikidetza-unitateko DSBE (Diru sarrerak Bermatzeko Errenta) bakarra aplikatuta, bizikidetza horrek eragiten dituen baldintza sozial zein erlazionalak alde batera utziz.
 
  1. Prestazioaren oinarrizko zenbatekoa zehazteko eredua ezarri, eta gehigarrietatik, erreferentziarik gabe, edo adierazle estandarrera lotura (LAGS Lanbide arteko Gutxieneko Soldata eta OAEAP Ondorio Askotariko Errenta Adierazle Publikoa), eta gaurkotze helburu irizpideak jarri gabe.
 
  1. Pobreziaren eta iruzurraren gehiegizko dimentsionamenduaren kriminalizazioaren ikuspegia, eta gizarte osoari helaraztea, DSBE jasotzen duten pertsonen estereotipo bat, bere etxeko ekonomia kudeatzeko gai ez dena eta iruzurrezko jarrerak dituena.
 
Pobreziaren eta gizarte-bazterkeriaren aurkako borroka, CARITAS EUSKADIk uste du, adostasun politiko zabal eta egonkorretatik eraiki behar dela, hirugarren sektoreko erakundeekin elkarrizketan oinarritua, eta kaltetutako pertsonen parte-hartzea kontuan hartuz.

Agerraldia