Atzerritartasuna Gipuzkoan

Atzerritartasuna Gipuzkoan

Irratsaioa / Programa


 

Pulsar reproducir en Navegador


 

Arrats Elkarteko sail juridikoko arduradun Alaitzek Gipuzkoako atzerritartasun bulegoaren egoera errepasatu du. Bulego kolapsatua eta bunkerizatua, online aipu ezinezkoak dituena, legearen interpretazio zorrotzak, konfinamendu eta pandemia garai batean aurkeztu beharreko dokumentuak biderkatu dituztenak.

Ezinezko epeak, burokrazia eta susmoaren ondorioz iraungitzen diren baimenak, lanean ari diren airean iraultzen direnak, lehen aukera bezala ukatzeko maximarekin.

ARRATS ELKARTEA

ATERPE GUZTIONTZAT!

ATERPE GUZTIONTZAT!

ALDE ZAHARREKO BIZILAGUNAK


 

PRENTSAURREKOA

Hiri honetan etxerik gabeko pertsonek bizi duten arretarik gabeko egoeragatik kezkatuta dauden hainbat talde eta erakundek prentsaurreko honetara deitu dugu, udal baliabide nahikorik ez dagoela eta dauden protokoloen funtzionamendu zalantzagarria salatzeko. Azken egunotan izozteak bi heriotza eragin ondoren (bata Zarautzen eta bestea Hendaian), Donostian bizi den egoerak beste ezbeharren bat eragin dezake. Donostiako Udalak jarduera-protokolo bat badu, hotzaren gela deitzen diotena, tenperatura 5ºC-tik behera jaisten denean etxerik gabeko pertsonek gaua igaro dezaten arautzen duena. Gaur egun, espazio horrek 20 lagunentzako bakarrik du lekua, eta Gizarte Larrialdietarako Udal Zerbitzuak (GLUZ) dira erabakitzen dutenak kupo txiki horretan nor sartzen den eta nor ez, pertsona bakoitzaren zaurgarritasun espezifikoari buruzko katalogazio baten arabera.

Joan den urtarrilaren 5etik, 5ºC-tik beherako minimoak zituzten hainbat egun igaro ondoren, espazio horrek ateak ireki zizkien GLUZeko zerrendan zeuden pertsonei, eta egoera oso tamalgarriak gertatu ziren. Hasteko, zerrenda horretako pertsona guztiak ez dira Ubako aterpetxera joan egunotan, eta aurten han dago hotzaren gela (bidenabar esan dezagun, oso periferikoa dela). Erakundeen aldetik informazio kontrajarriak jaso ondoren jarraitu beharreko protokoloei buruz, Harrera Sareak, herritarren beste kolektibo batzuen laguntzarekin, behin eta berriz eskatu behar izan zuen ateak irekitzea, hotzaren gela horretan plaza libreak zeuden arren GLUZeko zerrenda horretan ez agertzeagatik onartzen ez zituzten pertsona batzuei. Pertsona horiek Ubara joatearena antolatu bada ere, gaua han igaro ahal izan dutenak goizeko 8:00etan aterarazi egin dituzte, inolako garraio-aurreikuspenik gabe, eta oinez itzuli behar izan dute mugitu ohi diren lekuetara, askotan hiriaren erdigunera. Eta hori guztia espazio hori berehala ixteko arriskua dagoelarik, eguraldi-aurreikuspenek 5ºC horiek baino tenperatura baxuagorik ematen ez duten unean.

Hori dela eta, udal-protokoloen arbitrariotasuna salatu nahi dugu, argi eta garbi erakusten baitute ez dagoela baliabide nahikorik kalean dauden pertsonei arreta emateko, eta orobat, egun hauetan bizi izan dugun larrialdi klimatikoaren testuinguruan, oso jarduera zalantzagarriak izan direla erakundeetako agenteen (eta baita udaltzainen) aldetik ere. Esan liteke norbait izoztuta hil arte edo kalte larriak jasan arte itxaroten ari direla zentzuzko udal-araudiak prestatzen hasteko.

Horrez gain, uste dugu udalak bere gain hartu behar duela negua hastear zegoela eragindako etxe-hustuketen (azkena, Infernuko eraikinetakoa) ondorioen gaineko erantzukizuna; izan ere, kale-egoeran dauden pertsonen talde handiari dozenaka gehiago gehitu zitzaizkion, ostatu hartzeko eta laguntzeko neurri alternatiborik planteatu gabe, eta, are gehiago, modu autonomoan aurkitzen dituzten klima-gorabeheretatik babesturiko txokoetan gaua igarotzea eragotzi egiten zaiela.

Eta, beraz, Udalari eskatzen diogu bete dezala hotzaren aurkako babes sistema sortu zeneko helburua. Ez diezaiola atea itxi egun hauetan kalean dagoen inori. Behar izanez gero, plaza gehiago presta ditzatela; ez ditzatela kalera bota goiza hasi orduko.

Egunean zehar zerbait beroa jan ahal izan dezaten eta hotzaren aurkako ekipamendua eman dakien. Eta Udaltzaingoa izan dadila, kaleak patruilatuz, egoera horretan dauden pertsonei hotzaren aurkako sistemaren berri ematen dietenak eta bertara eramatea eskaintzen dietenak.

Hutsune instituzional horrek dirauen bitartean, dokumentu hau sinatzen dugun hiritarren kolektibook elkartasun aktiboa praktikatzen jarraituko dugu, bai etxerik gabeko pertsonei informazioa emanez, eta erakundeak jardutera behartuz, bai janari beroko platerkada batekin edo manta eta beroki-arropekin etxerik gabeko pertsonei lagunduaz, baina beti oso argi izango dugu hori guztia erakundeen erantzukizuna dena partzialki estaltzeko adabakiak baino ez direla.

Alde zaharreko bizilagunak

Prentsaurrekoa. Urriaren 1ean, adinekoen eskubideen nazioarteko egunean

Prentsaurrekoa. Urriaren 1ean, adinekoen eskubideen nazioarteko egunean

Prentsaurrekoa. Urriaren 1ean, adinekoen eskubideen nazioarteko egunean.

Elkartu egin gara urriaren 6an, goizeko 11: 00etan, Gipuzkoa Plazan hasiko den manifestaziora herritarrak deitzeko.

Gipuzkoako Senideak eta Irauli Zaintza elkarteek, LAB eta ELA sindikatuek eta Duintasuna taldeak deitutako manifestazio hau bat dator Gipuzkoako hirugarren adineko egoitzen sektorean bi sindikatuek deitutako greba-egunarekin.

Manifestazio honekin gogorarazi nahi dugu duela bi urte baino gehiago sektore honetako gatazka indarrean dagoela 240 greba egun baino gehiagorekin, eta bertan lan-baldintza duinak eta sektorearentzako hitzarmen bat eskatzen ari direla langileak.

Gainera, Gipuzkoako gizarteari jakinarazi nahi diogu, pandemiaren 6 hilabete hauek oso gogorrak izan diren arren (200 hildako baino gehiago eta ehunka kutsatu), Gipuzkoako Foru Aldundiak eta enpresek ez diotela erantzun egokirik eman sektoreari.

Gaur, urriak 1, egoitzak pandemiaren aurretik baino okerrago daude. Ohiko langile falta inoiz baino nabarmenagoa da, lan-kargak areagotu egin direlako zentroak erregituratzearen ondorioz.

Horregatik, herritar guztiak animatu nahi ditugu urriaren 6an parte hartzera. Guztiok jakin behar dugu gero eta zaharragoa den gizarte batean gaudela, eta, beraz, doako gizarte-zerbitzu publiko duinak eta kalitatezkoak bermatu behar ditugula.

Horregatik ez diogu borroka egiteari utziko gure adinekoek kalitatezko zerbitzua eta langileek lanbaldintza duinak izan arte.


LANBALDINTZA ETA ZERBITZU DUIN ETA KALITATZEKO BATENGATIK BORROKAN!!!


 

“KONFINAMENDUTIK IRTETEA”

“KONFINAMENDUTIK IRTETEA”

GIPUZKOAKO SENIDEAK ELKARTEA


Bai, hori da gutariko bakoitzaren nahia gure gizarte honetan; herri, eskualde, nazio eta mundu mailan. Kalera irten ahal izatea, gure lanetara joan ahal izatea, parkeetara haurrekin, eskolara, eta nik, batez ere, ama dagoen egoitzara hurbildu eta begietara begiratu nahi dut, hitzik gabe. Hori asko eskatzea al da?

“Une honetan dudan egarria asetzea suposatzen du niretzat. Oinazeak barrutik lehortzen nau, eta malkoak irteten direnean, beldur naiz barrutik lehorrago geratuko ote naizen, dagoeneko nagoen baino gehiago “.

Horrelako zerbait sentituko du amak duela aste batzuetatik. Agian, hasieran larrialdia ez zen nabaritzen, eta gu denok bezala, bizirauten saiatzen ziren, baina orain asteak aurrera doaz eta zer?

Zer esan amari berriro berarekin egoten uzten didatenean? Zeren utziko didazue berarekin egoten, ezta? Uste dut gure amak bizirik jarraitzen duela, ez duelako joan nahi bere seme-alaben eskuek, bereak ukitu gabe. Hainbat esparrutan bizitza sortzeko bizi izan diren eskuak. Eta orain, esku horiek beren maiteak ukitzea espero dute.

Osasun alarmaren ondoren, espero dut, adinekoen egoitzetako erabiltzaileak funtsezko izakitzat hartzen diren azkenak ez izatea, eta haien senide eta lagunen maitasuna eta presentzia egoitzetan jaso ahal izatea.

Berandu baino lehen, egoitzak nola irekiko diren aztertzen hasi behar dugu, guk, senide garen aldetik, berriz ere gurasoekin, aitona-amonekin, lagunekin eta abarrekin elkar gaitezen. Pentsa dezagun denon artean!

Gizarte honetan parte hartzeko eskubidea dudan, eta pentsatzen duen pertsona gisa eskatzen dut, mahai gainean jar daitezkeen aukerak kontuan hartuak izan daitezela, kasu honetan “Gipuzkoako senideak” elkartetik.

Nork, guk izan ezik, badakigu gure erraietatik zer sentitzen eta pentsatzen ari diren Gipuzkoako egoitzetan bizi diren gure maiteak?
Ezagutu dudan denboran zehar, egoitzen dinamika eta erabiltzaileekin egin beharreko lanetan, geriatriako langileen estresa hautematea eta bizitzea egokitu zait. Askoz gehiago izan da presaka ibili behar izateko denbora, harmoniaz eta lasaitasunez bizitzekoa baino. Egoitzetan bizi diren gure maiteak, nahiz eta “bizi” hitza erabiltzea kosta egiten zaidan, egituratuta dauden bezala eta kudeatzeko modua “ospitale” baten antzekoa baita, non, gainera, gehiegitan lan-gatazkak dauden eta ondorioak egoiliarrek jasan behar izaten dituzten; hau da, gure gurasoek, aitona-amonek, amonek eta abarrek.

Jakin ezazue, gobernatzen gaituzten politikari jaun-andreok, gure maiteen ongizatea zaintzen dugula! Haien ondoan jartzen gaituzuen bakoitzean, haiek “zaintzea” erabaki genuen, haien bizitzako garai garrantzitsu honetan haientzat hain funtsezkoa den zati hori emanez. Arratsaldeak, asteburuak… eurekin pasatzen ditugunean, zaindu egiten ditugu. Ez pentsa jarduera ludiko bat egiten dugunik! Zaintza jarduera bat da, bereziki azken urte eta hilabete hauetan ikusi ditugun gabezien jakitun baikara.

Ez dezagun zailago egin gaur egun digeritzeko eta asimilatzeko zaila dena!

Izaskun Z.
Gipuzkoako Senideak

Harremanetarako: asociaciongipuzkoakosenideak@gmail.com

Europar Batasunak gerra deklaratu die migranteei.

Europar Batasunak gerra deklaratu die migranteei.

Irungo Harrera Sarea eta Iparraldeko CIMADE erakundeak deiturik elkarretaratzea egin dute Irungo San Juan plazan. Bertan salatu dute EB eta estatukideen migrazio eta muga politika  arrazista eta hiltzaileak. Baionatik hasi eta Grezia eta HUngariako mugetaraino.

Europar Batasunak gerra deklaratu die migranteei. Guk harrera eta bakearen lurraldea aldarrikatzen dugu

EBak eta hori osatzen duten estatuek azken egunotan biolentzia gogortu dutela argi dago:

– Salatzen dugu joan de hilaren 26an migrante batek bere buruaz beste egin duela Baionako presondegian. Atxilotua izan zen Hendaiako atxikitze zentrotik ihes egitea lortu ondoren. EB eta estatu kideek ez dute nahikoa milaka pertsonei laguntza eta babesa ukatzearekin. Haien
bizitzak txikitzen dituzte beren politika arrazistekin.

– Grezia eta Hungariako kanpo mugetan egoera larrian dauden migranteei gerra deklaratu zaiela salatzen dugu. Mugen kontrola eta tiro praktiken hitz eufemistikoen atzean pentsaezina zirudiena ikusten ari gara. Estatuak migranteak erasotzen ari dira, laguntza humanitarioa behar dutenak akabatu beharreko etsaia bezala tratatzen ari dira.

– Politika arrazista eta hiltzaile hauek faxistak beren zuloetatik argitara ateratzea animatzen dituzte eta estatuek egiten ez duten lana
egiten duten erakunde eta pertsonak erasotzera bultzatu. Hemendik Grezian dauden Zaporeak elkarteko kideeei gure sostengua eta
elkartasuna.

Horregatik exijitzen eta aldarrikatzen dugu:

– Begibistako eta legitimaturiko gerra honen aurrean, muga sistema hiltzaile honengatik, estatuek eurek sinaturiko legeak eta nazioarteko
hitzarmenak aplikatzeko ukoaren aurrean, inoiz baino gehiago behar dugu antirrazismo aktibo eta transnazionala.

– Exijitzen dugu guztiontzako zirkulazio eta instalazio askatasuna.

– Behar dugu jendarte aktiboa eta jabetua, zeren eskubideak guztiontzako dira edo ez dira ezer.  Izan dezagun kontuan gure botua ematerakoan ere. Bitartean, borrokatu dezagun guztion eskubideen alde.

Gau etxerik gabe

Gau etxerik gabe

Etxegabeziaren eguna

Kaleak ez luke izan behar etxe inorentzat. Berdin dio zein jatorri, arraza, erlijio edo koloretakoa den. Ezta inorentzat ere. Etxerik gabeko pertsonak ez ditugu ikusi ere egiten, hain daude hurbil. Baina ehunka dira gure kaleetan lo egiten dutenak. Asko eta asko gazteak dira, gure seme-alaba nerabeak bezala. Eta ez dute aukerarik bizitzan. Ezta batere. Ez diegu ematen. Ez guk geure aurreiritziez, ez erakundeek beren burokraziaz, ez eurek ere bere buruari, galdua baitute fedea funtzionatzen ez duen sistema honetan.

Eta ez… ez dago lekurik aterpetxeetan. Eta dagoenean, oso denboraldi mugaturako izan ohi da. Eta aterpean lo egiten badute, frontoi baten sabaipean-edo, ageriko lekuren batean lo egitea bururatzen bazaie, kalean dabilen norbaiten ikusmira itsusituko luketela-eta, bota egiten dituzte handik. Berriro diogu. Kaleak ez luke izan behar etxe inorentzat.
Eta gosea. Kalean gosea baitabil. Ez dago udal jangelarik egunero gutxieneko hori jatea bermatzen duenik. Eta hotza. Imajina al dezakegu zelako hotza egiten duen egunotan kalean? Kalean, goseak, hotzez, berotzen ahaleginduz. Lapurretan egingo ez dieten edo mantak kenduko ez dizkieten esperantzan.

Hori hemen gertatzen da, gure kaleetan.

Caritasek Euskadiko pobreziaz argitaratu berri dituen datuak, Foessa txostenekoak, izugarriak dira: 334.000 lagun gizartetik baztertuta, eta horietatik 90.000 bazterrik baztertuenean, hots, gizarte kanporatua delako horretan. Horrekin batera, Autonomia Erkidego hau Espainian desberdintasun handienak dituztenen artean dago, hau da, gizartetik baztertutako populazioa gero eta urrunduago dago beste populaziotik. Eta Euskal Herrian, gizartetik baztertutako hamar lagunetik bat baizik ez da etorkina, EBtik kanpokoa.

Instituzioak

Gure erakundeek dituzten aurrekontuekin, onar al daiteke ez aurre egitea ehunka lagun horien egoera larri-larriari, kalean bizitzeari? Eusko Jaurlaritza, 11.774 milioi; Foru Aldundia, 915 milioi; Donostiako Udala, 432 milioi. Baliabiderik ez da falta, baina lehentasunak zein dira?

Lehentasunak aldatzea eskatzen dugu, eta behar diren baliabideak erabilgarri jar daitezela. Horretarako, agerraldi batera deitzen diegu hiritarrei, abenduaren 7an, larunbata, 19:00etan, Foru Aldundiaren aurrean. Agerraldi horren ondoren, kanpaldia egingo da, eta hartara bat egingo dugu nazioarteko ekinbidearekin, ekintza horixe bultzatzen baitu mundu osoko hainbat hiritan.


ZE, NAHI IZANEZ GERO, BADAGO KONPONBIDERIK ETXEGABEZIARENTZAT


 

Antolatzaileak